جمله جمع شدند ، و لبس سياه و استعداد تمام كه ابو مسلم فرستاده بود به خدمت آوردند و ابو العباس شب آدينه ، دوازدهم ربيع الاول سنه اثنتين [ ( 1 ) ] ثلثين و مائه بيرون آمد ، و نماز شام بگذارد به جماعت ، و ديگر روز آدينه در مسجد جامع با او بيعت خلافت كردند ، رضى اللّه عنه . بعد ازين ذكر صاحب الدعوة ابو مسلم تقرير كرده آيد . و اللّه اعلم . ذكر صاحب الدعوه ابو مسلم المروزى صاحب تاريخ مقدسى گويد : كه در اسم و نسب او اختلاف است ، بعضى گفته‌اند : از عرب بود ، ولادت او باصفهان بود ، و پرورش او در ميان فرزندان ادريس بن عيسى العجلى بود ، و در مكتب قرآن با ايشان حفظ كرد ، و لغت و اشعار ياد گرفت ، و بيشتر اهل تاريخ برانند ، كه او باصل از عجم بود ، اما فاضل و حافظ و پرهيزگار ، مردى بود كوتاه بالا ، گندمگون پاكيزه پوست شيرين منظر ، دراز پشت كوتاه ساق . هرگز كس او را خندان نديدى و مزاح نكردى ، از هيچ فتح تازه روى ننمودى ، و از هيچ نكبت ترش روى نگشتى ، سخت دل عظيم بود و بر كس رحم نياوردى . تازيانه شمشير او بود ، جمله اصناف را كه بر دولت بنى اميه دل نهاده بودند و نشو و نما در ولايت بنى مروان يافت ، از خراسان و يمن و ربيعه از زهاد و عباد و قضات و ملوك و دهاقين و مجوس و نصارى و يهود و غير آن جماعت را همه بكشت ، روايت آنست كه بى آنچه [ ( 2 ) ] در جنگها و حصارها بكشت سيصد و شست هزار مرد را در مقام سياست بكشت ، جهان را از خوارج بنى اميه خالى كرد ، و دولت بعباسيان رسانيد . بتأييد اللّه و نصره . او را سه زن بود ، مرد غيور بود بر حرم خود ، سالى يك كرت بفراش زن خود نرفتى ، عظيم جوانمرد بود و بى طمع ، هرگز از هيچكس طمع نكرد و نخواست و نستد . او را يك هزار طباخ بود ، هر روز سه هزار من نان در مطبخ او بپختندى و صد و سى گوسپند بيرون گاوان و مرغان خرچ شدى . يك هزار و دويست سر باركش بود آلات مطبخ او را ، سالى كه به حج رفت در قافله ندا فرمود هر كه در قافله به جهت طعام آتش كند ، من از خون او بيزارم . بايد كه آنچه ما يحتاج طعام

--> [ ( 1 ) ] در اصل خوانده نمىشود ، از الكامل نوشته شد . [ ( 2 ) ] در اين جا بر خلاف ساير موارد ابن كتاب آنچه با ملاى قديم ( آنج ) نوشته شده ، ولى در ديگر موارد آنچه آمده كه متأخر تر است .